|
Jæja - og hvað svo?
Já, ég get bara ekki orða bundist. Ég er, líkt og margir aðrir, alveg gríðarlega ánægður með Barack Obama sem nýjan Bandaríkjaforseta. Ég er að eðlisfari ansi tortrygginn gagnvart stjórnmálamönnum en þrátt fyrir að ég hafi fylgst grannt með Obama í rúmlega ár núna þá kann ég ennþá alveg fjandi vel við hann. Ég hlustaði m.a. á bókina hans sem kallast Audacity of hope og fjallar í stórum dráttum um viðhorf hans til lífsins og aðdraganda kjörs hans inn á Bandaríkjaþing. Þarna finnst mér fara maður sem talar af skynsemi og hefur hagsmuni heildarinnar að leiðarljósi. En hvernig forseti hann mun reynast verður auðvitað bara að koma í ljós og hann verður auðvitað dæmdur af verkum sínum en ekki loforðunum. En þar er hann svosem heppinn líka, því að taka við af Bush er svona sirka eins og að stíga á svið eftir að næsti söngvari á undan sofnaði þar í eigin ælu.
|